Romantyczny antykapitalizm

Proponowane w naszej książce rozumienie romantycznej ekonomii wykracza poza tradycyjne koncepcje ekonomiczne, proponując szeroką wizję świata obecną w różnorodnych tekstach literackich. Podstawowym założeniem tej wizji jest sprzeciw wobec "dyktatury konkurencyjnego handlu". Romantyczna ekonomia poddaje krytyce przekonanie, że pragnienie posiadania jest głównym motorem ludzkich działań, oraz ostro sprzeciwia się postrzeganiu relacji społecznych jedynie przez pryzmat rywalizacji. Odrzuca także pogląd, jakoby nierówności społeczne były zjawiskiem nieuniknionym i koniecznym.Idea wyzwolenia bogactwa, które nie ograniczałoby się tylko do dóbr materialnych, lecz obejmowałoby również poezję, sztukę, teatr, naukę i świecką edukację, stała u podstaw kolejnych romantycznych manifestów od Schillera i Novalisa po Rimbauda, Elisée Reclusa i Williama Morrisa. Romantycy kładli nacisk na uwolnienie sztuki z zamkniętych kręgów elit kontrolujących Salony. Tylko nieograniczone bogactwo duchowe miało potencjał wnoszenia prawdziwej wartości, w przeciwieństwie do sztuki zawłaszczanej przez wąskie grupy, co czyniło ją jedynie narzędziem do podtrzymywania istniejących hierarchii społecznych. Elisée Reclus zwrócił uwagę, że sztuka, prezentowana jedynie w pomieszczeniach sponsorowanych przez państwo, staje się fałszywa, ponieważ nie jest wytworem wolnych ludzi.