Rok 2020/2021 koronawirus SARS-CoV-2

Książka stanowi istotną część nowego rozdziału w historii polskiej polityki zdrowotnej, naznaczonego pandemią COVID-19. Otwiera przed czytelnikiem złożoność problemów społecznych w czasach, gdy rzeczywistość pełna jest niepewności, a prognozy częściej okazują się oczekiwaniami niż faktem. Seniorzy, jako grupa szczególnie marginalizowana, zmagają się z niemożnością oceny swojej bezradności w obliczu licznych chorób towarzyszących, co jednocześnie uwypukla niedostatki systemu opieki zdrowotnej. W tle pojawiają się też społeczne postawy kwestionujące naukowe dokonania medycyny. Książka staje się tym samym refleksyjnym dokumentem, wskazującym na konieczność przyszłościowych zmian i uwzględnienia potrzeb społecznych w kształtowaniu polityki zdrowotnej. Ukazuje obraz seniorów, którzy mimo własnych trudnych doświadczeń, nie zawsze wyrażają żal za swoje prawa, nawet gdy ich sytuacja w czasie pandemii wciąż się pogarsza. Literaturą uzupełniającą pracę jest przegląd obecnych badań światowych, co czyni tę publikację zrozumiałą nie tylko dla ekspertów, ale i dla szerszego grona odbiorców. Oferuje ona wartościowy wkład w rozmowy o zdrowotnej polityce w Polsce, zwłaszcza w kontekście potrzeb osób starszych. Z recenzji wynika, że jest to godne uwagi dzieło, które powinno przyczynić się do dyskusji nad przyszłością opieki zdrowotnej.