Rok 1939 w dzienniku hansa franka

12 października 1939 roku, wkrótce po zakończeniu kampanii polskiej, Hans Frank objął stanowisko Gubernatora Generalnego, zarządzając terenami polskimi, które nie zostały wcielone do III Rzeszy. Jego władza była tak znaczna, że wśród współpracowników zyskał przydomek "króla Polski". Frank był jedną z kluczowych postaci realizujących niemiecką politykę eksterminacji, odpowiadając za liczne zbrodnie, eksploatację gospodarczą oraz rabunek i niszczenie polskich dzieł sztuki na terenie Generalnego Gubernatorstwa.Dzięki jego próżności powstał unikalny dokument – dziennik urzędowy gubernatora generalnego, prowadzony od 25 października 1939 do 3 kwietnia 1945 roku. W dniu 18 sierpnia 1942 roku Frank opisał swój dziennik jako wyjątkowy dowód jego pracy, mający na zawsze świadczyć o jego powadze w podejściu do zadań oraz gorliwości jego współpracowników. W maju 1945 roku, po aresztowaniu przez amerykański wywiad wojskowy, Frank dobrowolnie przekazał dziennik, który stał się istotnym materiałem dowodowym podczas procesów norymberskich.W tej publikacji przedstawione są dokumenty z końca 1939 roku, kiedy to kształtowała się struktura niemieckiej administracji okupacyjnej oraz zarysy polityki okupacyjnej. Publikacja zawiera 33 dokumenty z pierwszego tomu diariusza działalności gubernatora generalnego oraz trzy dokumenty z pierwszego tomu protokołów i stenogramów różnorodnych posiedzeń kierowniczych Generalnego Gubernatorstwa. Większość z tych źródeł jest po raz pierwszy udostępniana polskim czytelnikom.