Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 1-2: do 1038 roku

"Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego" to fundamentalne dzieło dokumentujące średniowieczną historię Polski. Jan Długosz, uznawany za pioniera polskiej historiografii, stworzył dwanaście ksiąg, które obejmują dzieje Polski od legendarnych początków aż do 1480 roku. W swym dziele korzystał z wielu źródeł historycznych, które dziś są już niedostępne, oraz z relacji świadków kluczowych wydarzeń XV wieku. Przykładowo, przy opisie bitwy pod Grunwaldem opierał się na opowieściach swojego ojca i stryja.Chcąc uwiecznić zarówno wydarzenia pokojowe, jak i wojenne, Długosz przejął na siebie zadanie ocalenia od zapomnienia osiągnięć ludzi tamtych czasów. Nie czynił tego z poczucia wyższości umysłowej, lecz z obawy, że ważne wydarzenia mogą utonąć w niepamięci. Jan Długosz (1415–1480), znany także jako kanonik krakowski i sekretarz Zbigniewa Oleśnickiego, był również współpracownikiem króla Kazimierza Jagiellończyka oraz wychowawcą jego synów. W swym dorobku ma także dzieło "Banderia prutenorum", gdzie opisał chorągwie zdobyte na Krzyżakach po bitwie pod Grunwaldem. "Roczniki" są zatem nie tylko skarbnicą wiedzy o średniowiecznej Polsce, ale także jednym z najwybitniejszych osiągnięć europejskiej historiografii.