Reporterzy bez fikcji. Rozmowy z polskimi reporterami

Ten zawód potrafi być fascynujący, ale równocześnie emocjonalnie wyczerpujący. Działa na zasadzie wyczerpania psychiki, mimo że jest wykonywany z pasją i zaangażowaniem. Praca nad tym przypomina pracę kominiarza - istnieje ryzyko upadku z wysokości, jednak możliwość spojrzenia na świat z perspektywy daje niezwykłą satysfakcję. To sprawia, że faktycznie można mi zazdrościć tego, czym się zajmuję.

Jacek Hugo-Bader

Kiedy słucham ludzi, jestem całkowicie pochłonięta ich opowieściami. Moim celem jest prawdziwe zrozumienie, a nie powierzchowna rozmowa o codziennych sprawach. W relacji z innymi potrafię wczuwać się w ich historie, tak że wywiad przeradza się w autentyczną konwersację. Kluczem jest zapomnienie o dziennikarskiej roli, co czyni ten zawód trudnym w aspekcie etycznym, lecz niezbędnym do stworzenia wartościowego reportażu.

Barbara Pietkiewicz

Piszę w sposób, który ma wywołać silne emocje - chcę, by czytelnik stracił apetyt, poczuł ból, strach lub zimno, a może nawet niewygodę. Staram się, aby każdy przez moment mógł wcielić się w rolę bohatera opowieści, doświadczając jego przeżyć i zrozumieć, że to, co spotyka innych, dopaść może także jego samego.

Wojciech Tochman