Relikwiarz Buchenwaldzki

Zygmunt Lubicz-Zaleski (1882-1967) to niezwykle wszechstronna postać o bogatym dorobku i różnorodnych doświadczeniach. Był to wybitny poeta młodopolskiej formacji, pełniący także rolę krytyka literackiego i sztuki. Jako estetyk I działacz niepodległościowy, Lubicz-Zaleski doświadczył więzienia zarówno w czasach carskich Rosji, jak i pod okupacją faszystowską podczas II wojny światowej. Niezmordowany w swoich wysiłkach organizacyjnych, miał znaczący wkład w rozwój życia literackiego i naukowego, będąc profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz wykładowcą na prestiżowych uczelniach francuskich, takich jak Sorbona. Zyskał także uznanie międzynarodowe, otrzymując tytuły doktora honoris causa na uniwersytetach w Montpellier i Lille.Jako sekretarz generalny Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu oraz autor licznych książek i broszur pisanych po polsku i francusku, Zaleski wniósł istotny wkład w literaturę. Jego działalność w ruchu oporu została wyróżniona odznaczeniem Grand Officier Legii Honorowej, a także Złotym Wawrzynem Polskiej Akademii Literatury. Był osobą głęboko wierzącą, co przejawiało się w jego pracach i aktywności. Dziełem, które narodziło się z różnych aspektów jego życia, jest wzruszający „Relikwiarz buchenwaldzki”, napisany w niemieckim obozie koncentracyjnym i teraz wydawany jako odrębna publikacja, ukazująca złożoność jego doświadczeń.