Rękopis znaleziony w Saragossie

Jan Potocki, żyjący w latach 1761-1815, był prawdziwie barwną osobowością XVIII wieku, łączącą w sobie pasję podróżnika i naukowca. Zyskał międzynarodowe uznanie za swoją jedyną powieść, którą traktował bardziej jako poboczny projekt niż główne dzieło swojego życia. "Rękopis znaleziony w Saragossie" odzwierciedla jego zamiłowanie do przygód i nauki, jednocześnie pozostając blisko związany z jego badaniami. Akcja tej intrygującej powieści rozgrywa się na przestrzeni 66 dni w roku 1739, w malowniczej Hiszpanii. Główna postać, Alfons van Worden, młody kapitan gwardii walońskiej, w trakcie swojej podróży przez dolinę Los Hermanos postanawia zatrzymać się w zajeździe Venta Quemada. To właśnie tam spotyka kuzynki Emina i Zibeldę, należące do mauretańskiej rodziny Gomelezów i wyznające islam. Ich spotkanie prowadzi Alfonsa pod szubienicę, co rozpoczyna serię niezwykłych, a momentami mrożących krew w żyłach przygód. W miarę jak opowieść rozwija się, z każdym nowym dniem pojawiają się kolejni bohaterowie z różnych zakątów świata, różnych epok i klas społecznych. Narracje te, rozpoczynane o poranku i kończone o zachodzie słońca, zawierają elementy filozofii, historii, religii, matematyki oraz nauk przyrodniczych, a nawet tajemnych. Dzięki temu powieść Potockiego jest nie tylko źródłem literackiej przyjemności, ale także skarbnicą wiedzy z niemal każdej dziedziny.