Reguły teologii

Alan aspiruje do stworzenia teologii jako nauki o rygorystycznej logice i dowodliwości, dążąc do precyzji na wzór more geometrico, inspirowanej pracami Boecjusza. Mimo to, jego filozoficzne i teologiczne przemyślenia wykazują wyraźny wpływ neoplatonizmu, co sytuowałoby go wśród myślicieli tej właśnie tradycji. Jego idee odzwierciedlają okres przełomowy dla teologii średniowiecznej, kiedy to zaczynał kształtować się nowy model nauki, a pełny jego rozwój nastąpi wraz z recepcją dzieł Arystotelesa i powstaniem uniwersytetów w XIII wieku. Choć jego projekt teologii w formule aksjomatycznej, zakładający zgodność rozumowania z wiarą, nie odniósł trwałego sukcesu, to pozostaje jedną z najbardziej interesujących prób usystematyzowania i przekazywania prawd teologicznych.Alan w swoim dziele Regulae theologicae nie zadowala się tylko rozwinięciem myśli z Boecjuszowego De hebdomadibus czy Liber de causis. Te teksty były jedynie narzędziem do zrealizowania własnej wizji przekształcenia teologii w naukę w pełnym znaczeniu tego słowa. Kluczowym elementem tej ambitnej próby było zaproponowanie zrewidowanego zestawu reguł językowych, będącego swoistą gramatyką teologiczną. Miała ona pokazywać, jak reguły artes winny zostać zmodyfikowane, by znaleźć swe zastosowanie w teologii. Alan postulował również przejście w myśleniu od kategorii świata materialnego (mundus subcoelestis) do kategorii związanych z teologiczną dziedziną (mundus coelestis, supercoelestis).