Realizm w czasach przełomu. Antyczne korzenie cywilizacji europejskiej

Książka jest wyjątkowa, ponieważ autor przekonany jest, że kluczowym aspektem współczesnej cywilizacji jest odchodzenie od rzeczywistego świata i zanurzanie się w iluzorycznym lub wirtualnym środowisku. Chociaż taka tendencja została zauważona już na początku cywilizacji europejskiej, to na przestrzeni dziejów przyjmowała różnorodne formy i nasilenia, wpływając na rozwój wydarzeń. W początkowych fazach myśli cywilizacyjnej filozofowie starali się podkreślać jej racjonalne i realistyczne fundamenty, identyfikowali absurdy i niespójności w racjonalnym pojmowaniu świata ludzi i rzeczy, a także dążyli do eliminowania błędnych rozwiązań, by opracować bardziej trafne. W swych przemyśleniach autor sięga do historycznych korzeni i źródeł filozofii, by zachować to, co w toku dziejów okazało się wartościowe, oraz kontynuować tradycję poszukiwania i pogłębiania zrozumienia prawdy o świecie. Szczególną uwagę poświęca dwóm wielkim filozofom starożytności, Platonowi i Arystotelesowi, którzy wyznaczyli fundamenty filozofii i racjonalnego poznawania rzeczywistości, odnosząc się przy tym do zjawisk społecznych na przełomie XX i XXI wieku.