Pustynia w ogniu 1940-1943 (1)

W okresie od października 1940 do marca 1941 roku sytuacja w basenie Morza Śródziemnego była napięta. Następnie, w lutym 1941 roku, na scenę wkroczyły niemieckie siły zbrojne, które rozpoczęły działania w Afryce Północnej, trwające do stycznia 1942 roku. Kolejne miesiące przyniosły znaczące zmagania, aż do września 1942 roku, kiedy to wojska były na skraju decydującego zwycięstwa.8 kwietnia doszło do dramatycznych wydarzeń, kiedy generał Gambier-Parry otrzymał rozkaz odwrotu. Pomimo prób przedarcia się z oblężenia, jego jednostki zostały ciężko ostrzelane przez niemieckie czołgi i działa, w tym słynne 88-milimetrowe działa przeciwlotnicze, które ponownie okazały swoją wyjątkową skuteczność. Zaledwie niewielka część jego sił zdołała przedrzeć się dalej. Następne podejście do wycofania się także zakończyło się niepowodzeniem. Tylko dwa szwadrony 3. Zmotoryzowanej Brygady Hinduskiej i część 1. Pułku Artylerii Królewskiej dokonały brawurowego manewru, dzięki czemu przebiły się do El Adem. W trakcie walk zdobyły 300 jeńców. Niestety, generał Gambier-Parry o godz. 9.00 złożył broń, trafiając do niemieckiej niewoli wraz ze sztabem 2. Dywizji Pancernej i trzema tysiącami żołnierzy. Niemcy przejęli także liczne pojazdy i zapasy paliwa, które były kluczowe dla dalszych działań wojennych Rommla na wschód. W trakcie konfiskaty mienia generała, Rommel przywłaszczył sobie jego gogle ochronne, uznając, że nawet generał zasługuje na łup.