Przełom antypozytywistyczny w polskiej socjologii

Jakub Motrenko w swojej książce analizuje znaczenie metanaukowych zmian w obrębie nauk społecznych. Autor przybliża mechanizm tworzenia, rozwijania, obrony, a ostatecznie rozpadu paradygmatu, ukazując jak w jego wnętrzu rodzi się nowy program badawczy. Szczególna uwaga jest poświęcona historii kręgu myślowego Stefana Nowaka oraz jego uczniów i współpracowników, którzy w latach 70. i 80. XX wieku dokonali przełomu w polskiej socjologii, rezygnując z tradycyjnego, ankietowego modelu i wprowadzając nowy sposób myślenia. Przełom antypozytywistyczny był efektem kryzysu epistemologicznego w socjologii scjentystycznej, a także wpływu nowych prądów myślowych z Zachodu oraz własnych doświadczeń z ruchem Solidarność. Młodzi naukowcy zdiagnozowali kryzys, zrozumieli jego przyczyny i stworzyli nowy program badawczy, który rewizjonował tradycyjne podejścia, w których byli zanurzeni.Publikacja stanowi znaczący wkład w historię polskiej socjologii, będąc przykładem rzetelnej socjologii nauki. Autor umiejętnie łączy historyczne aspekty z analizą teoretyczną, unikając uproszczonych redukcjonizmów i nieczytelnych wyjaśnień. Książka wprowadza wiele istotnych pytań zarówno teoretycznych, jak i empirycznych, wzbogacając debatę między różnymi doktrynami w filozofii nauki. Jakub Motrenko w swojej pracy kontynuuje i rozwija najlepsze tradycje warszawskiej szkoły socjologicznej, co podkreśla dr hab. Michał Kaczmarczyk, prof. uczelni.Talent analityczny autora, jego erudycja i wiedza teoretyczna oraz kulturę metodologiczną potwierdza publikacja, która dokumentuje fascynującą historię intelektualną Zakładu Metodologii w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zdaniem prof. dr hab. Aleksandra Manterysa, książka stanowi jedną z kluczowych kart w dziejach polskiej socjologii, mając istotne odniesienia do socjologicznego mainstreamu oraz debat na temat teorii i metodologii.