Przedwiośnie czy potop? 2

Andrzej Mencwel w swoich esejach bada twórczość Henryka Sienkiewicza i Stefana Żeromskiego, ukazując, jak ci dwaj autorzy reprezentują odmienne podejścia do tradycji historycznej. Autor prezentuje idee XX wieku jako rozpięte pomiędzy spojrzeniem optymistycznym - krzepieniem serc, a pesymistycznym - rozdrapywaniem ran. Mencwel wnikliwie analizuje kulturowe, społeczne oraz ideowe wątki polskiej nowoczesności, skupiając się nie tylko na literackich i historycznych polemikach, lecz także na rozwijaniu polskich postaw na przestrzeni dziejów, aż po współczesność.W swojej pracy Mencwel przygląda się takim postaciom jak Edward Abramowski, Maria Dąbrowska, Stanisław Brzozowski, Jerzy Giedroyc, czy Jan Strzelecki, a także sięga po inspiracje z twórczości Tadeusza Kantora i Olgi Tokarczuk. Autor stara się krytycznie analizować społeczną świadomość, zwłaszcza gdy polska tożsamość bywa narzędziem w propagandowych idealizacjach w ramach tzw. polityki historycznej. Książka Mencwela jest zatem refleksyjną dyskusją nad współczesnymi mitami, tradycjami i ideami, ukazując usiłowania w zrozumieniu, czym jest nowoczesna polska tożsamość.