Przedstawiciele ludzkości

Ralph Waldo Emerson (1803-1882) był amerykańskim myślicielem, pisarzem i poetą, którego wpływ na współczesną filozofię można porównać z oddziaływaniem Nietzschego. Znany z poparcia dla idealizmu i demokratycznych rządów, Emerson cenił takie postacie jak św. Augustyn, Platon i Berkeley. Jego idee istotnie wpłynęły na myślenie twórcy pragmatyzmu, W. Jamesa, oraz intuicjonizmu, H. Bergsona. Emerson, podobnie jak Nietzsche, interesował się rolą wielkich postaci w historii świata. W swoim dziele "Przedstawiciele ludzkości" skupił się na znaczeniu takich jednostek jak Platon, Swedenborg, Montaigne, Szekspir, Napoleon i Goethe.

Emerson twierdzi, że w naszej naturze tkwi głęboka wiara w wielkich ludzi, a mitologie ludzkości zaczynają się od herosów i półbogów, które zdobią szczyty naszej wyobraźni. Bohaterowie to istoty, które zawsze znajdują się na najwyższych wzniesieniach. Dla Emersona, świat istnieje dzięki prawdziwości i cnocie tych najwspanialszych ludzi, którzy przynoszą zdrowe, radosne życie tym, którzy mieli okazję z nimi współistnieć. Wiara w taką wspólnotę z wybitnymi jednostkami sprawia, że życie staje się bardziej znośne i przyjemne. Dlatego dążymy do obcowania z osobowościami "wyższymi", nawet jeśli są one dostępne jedynie w sferze duchowej.