Przeciwległe żebro

Joanna Pełka Śmiełowska w swoim poetyckim debiucie "przeciwległe żebro" ukazuje bogactwo refleksji nad ludzkim istnieniem i otaczającym nas światem. Jej wiersze, choć pozbawione tytułów, charakteryzują się unikalnym stylem pełnym pytań i głębokich analiz. Twórczość autorki łączy ekologiczne wątki z mistycznymi i filozoficznymi odniesieniami, balansując na granicy realizmu i wizjonerskich obrazów.

Motywem przewodnim zbioru jest zderzenie męskości i kobiecości oraz napięcia wynikające z tej dychotomii. Pełka Śmiełowska z wrażliwością wnika w problematykę relacji międzyludzkich, przedstawiając silną, świadomą siebie kobietę. W jej wierszach pojawiają się postaci historyczne i literackie, takie jak Faust, Kant czy Hus, które autorka w sprytny sposób wplata w swoje rozważania.

Anna Dominiak zwraca uwagę na skomplikowaną sieć odniesień kulturowych obecnych w poezji Pełki Śmiełowskiej. Obok troski o ginące gatunki i przyszłość naszej planety, zauważamy bogatą wyobraźnię i kunszt w kreowaniu obrazów pełnych subtelności. Autorka odnosi się nie tylko do europejskiej kultury, ale też podróżuje w wyobraźni do Azji i Afryki, co czyni jej poezję wielowymiarową i pełną zaskakujących odniesień.

Bartłomiej Siwiec zauważa, że ten zbiór poetycki nie jest jednotorowy, lecz pełen eksperymentów językowych i głębokich refleksji. Pełka Śmiełowska udowadnia, że potrafi włączać w swoje prace różnorodne elementy, które zmuszają czytelnika do refleksji nad rzeczywistością oraz wywołują emocje związane z cierpieniem zwierząt i kruchością naszej planety. Jej odwaga w eksplorowaniu języka i tematów sprawia, że każdy wiersz jest unikalnym doświadczeniem.