Prokurator

Aleksander Herzog, który żył w latach 1951–2024, zasłynął jako wybitny prawnik i prokurator, a także jako aktywny działacz opozycji demokratycznej. W 1980 roku odegrał istotną rolę w tworzeniu „Solidarności” przy prokuraturze w Krakowie. Po przemianach roku 1989 pełnił funkcję pierwszego zastępcy prokuratora generalnego, gdzie koordynował m.in. działania związane z dekretem o stanie wojennym oraz uczestniczył w śledztwie dotyczącym zbrodni katyńskiej. W swoich wspomnieniach, które spisał pod koniec życia, Herzog przedstawia ponad czterdzieści lat zaangażowania w budowanie polskiego wymiaru sprawiedliwości. Opisuje kulisy działania prokuratury i środowiska, z którym był związany. Książka jest jednocześnie jego autobiografią i analizą przekształceń instytucji, w której pracował, pokazując jej ewolucję z perspektywy uczestnika procesów reform w III RP. Tytuł wspomnień, „Prokurator”, świadczy o jego świadomości trudnych skojarzeń związanych z tym słowem, lecz także o jego oddaniu praworządności. Herzog rozumiał „Solidarność” jako podmiotowe społeczeństwo i zawsze stał po jego stronie, nawet będąc więźniem PRL. Jako doświadczony opozycjonista, dzięki wytrwałości przyczynił się w 1990 roku do usunięcia z urzędów generała Kiszczaka. Energię poświęcał także sprawiedliwemu rozwiązaniu kwestii katyńskiej, dzięki czemu przywracał Prokuratorowi zasłużony prestiż.