Powiastki filozoficzne

Wolter (1694-1778), a właściwie Francois-Marie Arouet, był znamienitym pisarzem, filozofem i publicystą z Francji, który stał się jedną z najważniejszych postaci oświecenia oraz jego racjonalistycznych idei. Jak zauważa W. Tatarkiewicz, podstawowe zasady oświecenia – rozum, przyroda i ludzkość – znalazły pełne odzwierciedlenie w poglądach Woltera. Te elementy miały charakter polemiczny: "rozum" był skierowany przeciwko objawieniu, "przyroda" przeciw nadprzyrodzoności, a "ludzkość" postrzegana była jako najwyższy cel etyczny.Chociaż nie można go zaliczyć do klasycznych filozofów, Wolter doskonale wyrażał swoje idee poprzez przypowieści, zwane Powiastkami filozoficznymi. Do najważniejszych z nich należą "Kandyd", będący satyrą na optymizm i filozofię Leibniza, oraz "Zadig", który wyśmiewa metafizyków i moralistów. Wolter uchodził za absolutnego mistrza ironii i satyry, a także był gorliwym krytykiem ortodoksyjnego chrześcijaństwa. Nie bał się wyśmiewać Biblii ani ostro krytykować feudalnego systemu społecznego. Jako wolnomyśliciel i wolny duch, najlepiej wyrażał swoje przekonania właśnie w swoich filozoficznych opowieściach.