Posesja przy ulicy Krakowskiej pod numerem 30 na krakowskim Kazimierzu. Ponowne przedstawienie problematyki historycznej oraz rekonstrukcja zabudowy (od XVI do XVIII wieku)

Książka opowiada o historii oraz przemianach architektonicznych kamienicy przy ul. Krakowskiej 30, która niegdyś znajdowała się w obrębie miasta Kazimierz pod Krakowem, obecnie będącego częścią Krakowa. Budynek ten jest przykładem typowego krakowskiego domu o średniej szerokości (półkuryjnym), którego charakterystyczną cechą jest głęboki układ. Kamienica zyskała swoją nazwę już w 1587 roku, a pierwszy opis pojawił się dwa lata później, w 1589 roku. W XVII i XVIII wieku budynek uległ zaniedbaniom, lecz przeprowadzano niezbędne naprawy w miarę możliwości. Na początku XX wieku wzniesiono obecną modernistyczną wersję kamienicy. W dalszej części publikacji omówiona jest również problematyka sąsiednich nieruchomości, które, podobnie jak Krakowska 30, wyodrębniono z działek przyrynkowych. Wśród nich są kamienica pod numerem 32 oraz mała kamieniczka, kiedyś oficyna działki narożnej, a dziś samodzielny budynek przy ul. Krakowskiej 34. Monografia bazuje na badaniach terenowych i analizach archiwalnych dokumentów z akt miasta Kazimierza, przechowywanych w Archiwum Narodowym w Krakowie. Kazimierskie zapiski źródłowe, bogate w szczegóły, pozwoliły dokładniej określić daty powstawania poszczególnych elementów murów budynku.