Pomieszane stopy pomieszane języki

Nowe wiersze autorstwa Yolandy są głęboko przesycone duchem Paryża, który stał się natchnieniem od pierwszego utworu, wprowadzając czytelnika w jego niepowtarzalny klimat. Jednak na kartach tej kolekcji znajdziemy także ślady innych miejsc, takich jak Genewa, Karaiby, Martynika czy wioska Majów. To owoc licznych podróży autorki, które wpłynęły na jej wielokulturową wizję świata, stopniowo kształtując jej podejście do życia.Jednym z bardziej fascynujących aspektów tych wierszy są prywatne i egzystencjalne zwierzenia, które stają się ich prawdziwym rdzeniem. Yolanda w odważny, a zarazem mądry sposób odsłania swoją duszę, pokazując własne przeżycia i emocje. Jej poezja jest wyjątkowo introspektywna, często tkwiąca w głębokich wewnętrznych przeżyciach, co sprawia, że są one bardzo intymne.Prostota tej liryki jest wręcz uderzająca, a zarazem niezwykle głęboka. Przykładem jest wiersz zatytułowany "Liść", w którym poetka oddaje złożoność emocji w kilku sugestywnych wersach: Malujesz mi siebie / Niosę twój ból / bez słów / które straciły znaczenie. Ten zwięzły epigramat skłania do refleksji nad siłą słów, które choć nieliczne, niosą ogrom treści.Yolanda w swoich wierszach umiejętnie przeplata radości z smutkami, co jest odzwierciedleniem jej bogatego i przemyślanego życia. W czasach, gdy moda poetycka i pseudoawangarda często dominują, jej twórczość wyróżnia się prostotą i mądrością. W nowej odsłonie poezji emigracyjnej Yolandy Podejmy-Eloyanne odnajdujemy kwintesencję polskiej liryki, w której, jak zauważył Leopold Staff, wiersz powinien być tak jasny jak spojrzenie i prosty jak podanie ręki. To właśnie tę klarowność i prostotę podziwiamy w jej poezji. Leszek Żuliński.