Polski Husarz 1576-1775

Polski husarz to postać, która nieodmiennie przyciąga uwagę swoją niezwykłą prezencją i stanowi ważny element historycznego krajobrazu polskiej kawalerii. Dla wielu Polaków symbolizuje chlubę z osiągnięć militarnych w okresie, gdy Rzeczpospolita Obojga Narodów była jednym z największych terytorialnie państw w Europie, rozpościerającym się od Bałtyku niemal aż po Morze Czarne. Husaria, owiana legendą, zwłaszcza w XIX wieku, stała się inspiracją do wielu nierzadko koloryzowanych opowieści, podobnie jak to miało miejsce w przypadku szkockich tartanów klanowych. Przykładem takich wyolbrzymionych elementów są słynne skrzydła husarskie, które nowoczesne przedstawienia często pokazują jako ogromne, rozłożyste ozdoby ponad głowami jeźdźców. W rzeczywistości, w okresie największej świetności, pomiędzy 1577 a około 1621 rokiem, husarze faktycznie korzystali z mniej imponujących skrzydeł, które przymocowane były do siodeł. Podobnie, dla niektórych może być zaskakujące odkrycie, że najbardziej ozdobne zbroje husarskie, które dziś można podziwiać w polskich muzeach, w rzeczywistości pochodzą z lat trzydziestych XVII wieku i późniejszych, a nie z czasów największych triumfów husarii.