Polska lewica chrześcijańska (1832-1914). Ewangelia zbawienia. Tom 2

Postaci przedstawione w tej książce różniły się pod wieloma względami: od warunków historycznych i geograficznych, w których działali, poprzez ich podejście do życia oraz intelektualne inspiracje, aż po poglądy na temat walki społecznej i politycznej. Mieli odmienne doświadczenia życiowe, co wpłynęło na ich spostrzeżenia i ewolucję poglądów. Ich dziedzictwo ideowe rozwijało się w różnorodnych kontekstach politycznych, na które wpływały niepowodzenia kolejnych powstań narodowych, życie na emigracji, zsyłki oraz represje zaborców. Czasem przyszłość wydawała się beznadziejna, ale czasami wierzyli z entuzjazmem w odzyskanie niepodległości. Mimo reprezentowania różnych pokoleń Polski porozbiorowej i różnic w wrażliwości oraz mentalności, łączyło ich wspólne sprzeciwianie się niesprawiedliwości społecznej i biedzie. Byli zjednoczeni w pragnieniu przemian społecznych opartych na chrześcijańskich zasadach miłości, braterstwa, równości i wolności. Głęboka wiara w Boga i wizja sprawiedliwej oraz demokratycznej Polski także ich łączyła. To wszystko stworzyło z tych osób wspólnotę będącą częścią intelektualnej formacji chrześcijańskiej, demokratycznej i postępowej lewicy.