Poezje wybrane

Podczas czytania tej poezji czułem się, jakbym zanurzał się w dzieła Homera, Owidiusza czy wielkich klasyków takich jak Milton czy Eliot. Lech Jaworski, z prawdziwym mistrzostwem, nawiązuje do dawnych i trwałych tradycji literackich. Doskonale radzi sobie zarówno w ekspresyjnych opisach, jak i w atrakcyjnych, często granicznych lub satyrycznych formach. W jego Bal urojeni to intymne wyznanie: "Dla życia, miłości / tańcz ze mną!", które kończy się nieoczekiwaną koniecznością opuszczenia sali. Natomiast Pieśń postępu to zdecydowana reakcja, protest godny Ignacego Krasickiego czy Juliana Tuwima. Zastanawia mnie, kogo Jaworski opisuje i do kogo kieruje swoje słowa. Andrzej Zaniewski w utworze Droga wyraża smutek patrzenia w przeszłość pełną marzeń zamieniających się w błoto. Wspomina historię, bajki z młodości i sny o rycerzach, które niosły jego nadzieje. Mimo tego smutku, Zaniewski odnajduje siłę, by iść dalej. W wierszu Do przyjaciela pojawia się apel, aby zrezygnować z rzeczy, które codziennie są nam podsuwane przez tych, co uważają się za autorytety. Autor wątpi, kto dał im prawo do takiej roli i wyraża pragnienie ucieczki od destrukcji, poszukując niewiedzy i niedopowiedzenia. Zachęca jednak, by pójść z nim w tej podróży, jeśli wciąż mamy nadzieję.