Poezje wybrane

Danusia Rydzewska jest osobą, którą miałem okazję poznać wiele lat temu. Już wtedy regularnie uczestniczyła w spotkaniach literackich oraz debatach politycznych, zawsze wykazując wielkie zaangażowanie i wnikliwość wobec otaczającego świata. Jej nieobojętność była widoczna dla każdego, kto miał z nią styczność — zawsze była skupiona na rzeczywistości, codziennych wydarzeniach i pytaniach, które często pozostają bez odpowiedzi. Taki styl życia ją charakteryzował. Danusia, będąc nie tylko nieobojętną kobietą, ale również zaangażowaną poetką, tworzyła poezję, która była wyjątkowo krytyczna, a nie tylko polemiczna, często podkreślając pustotę wielu dyskusji oraz brak głębszej refleksji i prawdziwego zaangażowania. Kiedy zastanawiała się nad kłamstwami, oszustwami i manipulacjami, które mierzyła w wymiarach takich jak nędza czy ucisk, ukazywała ich potencjalny destrukcyjny wpływ na świat. Jej twórczość emanuje przeczuciem apokalipsy, jednak kończy się nutą nadziei na przyszłość. Nawet w obliczu zniszczeń, które może przynieść eksplozja krytycznych skutków, istnieje szansa na lepsze życie na Ziemi. 10 maja 2011 roku o godzinie 15:40 te myśli przelała na papier.