Poezja pionowa

Najistotniejsze przesłanie poety tkwi w jego twórczości, a Roberto Juarroz doskonale to zrozumiał, tworząc niezwykłą poezję pionową. Właśnie tak ją nazywano, ponieważ swoje wiersze zapisywał pionowo, bazując na nieustannym ciągu myśli, które notował na małych kartkach upychanych w kieszeniach i teczkach. Choć jego twórczość nie ewoluowała w konwencjonalny sposób, to właśnie brak chronologicznego uporządkowania w tomach Poezji pionowej tworzył unikalne autorskie kompozycje, w których nowe utwory mieszały się ze starymi. Ta spójność i głęboka konsekwencja są znakami rozpoznawczymi dzieł Juarroza.Teraz polscy czytelnicy mają okazję zapoznać się z tomem POEZJI PIONOWYCH, starannie wyselekcjonowanym i przetłumaczonym przez Martę Eloy Cichocką. Zbiór ten zawiera utwory ze wszystkich tomów, z zachowaniem oryginalnej numeracji, co pozwala poczuć atmosferę tej wyjątkowej twórczości.Julio Cortázar, przyjaciel Juarroza, napisał kiedyś w liście, że dawno nie natrafił na wiersze, które jednocześnie go zmęczyły i zachwyciły w takim stopniu. Zresztą, wyraził to od razu, bez ponownego czytania, co sugerowało, że po prostu i instynktownie docenił moc zawartą w poezji Juarroza. Ta korespondencja jest dowodem na to, że poezja pionowa nie tylko zyskuje uznanie, ale również buduje trwałe więzi między ludźmi.