Po trzecim dzwonku

Opowiadania, które oscylują wokół wojny, historii i kobiet poszukujących "witaminy siostrzeństwa", mają unikalny charakter. Stworzenie antologii krótkiej prozy z ostatnich trzydziestu lat stanowi zawsze pewne wyzwanie. Nawet dla autora, który lubi, jak Alice Munro, przy każdej nowej edycji zmieniać i upiększać swoje zbiory, mieszając stare i nowe teksty, by sprawdzić, jak wzajemnie na siebie wpłyną. Jest to zawsze pewna forma podsumowania, zwłaszcza w czasach wojny, która zmienia nasz sposób postrzegania codzienności, jakby zmieniała się perspektywa oświetlenia.Te opowiadania mają wspólną cechę – zgodnie z zasadą, która odwraca podejście Hemingwaya, mężczyźni są postaciami drugiego planu. Główne bohaterki samodzielnie mierzą się z dobrem i złem tego świata, bez pomocy mężczyzn, przyjmując historię bezpośrednio na siebie. Na kobiecym ciele nie sposób oddzielić tego, co osobiste, od tego, co historyczne, co sprawia, że jest ono jednym z najbardziej upolitycznionych elementów na świecie. Dlatego historie przeżyte i odczute przez kobiety zawsze zawierają "wrażliwe treści", przypominając historię narodów zniewolonych.