Po imieniu

Zastanawiające jest, kto kieruje ręką ks. Janusza Kobierskiego, kiedy zapisuje on stronice swojego dzieła. Może to Ten, kto obiecał mu: "Uczynię to, o co prosisz, ponieważ jestem ci łaskaw i znam cię po imieniu"? Ksiądz Janusz widzi w poezji sposób na dotknięcie lepszej rzeczywistości, wierząc, że to, co pisze, może poruszyć, wzbudzić nadzieję. W swojej poezji poszukuje on prawdy w świecie lirycznym, który może ją zapewniać, choć rzeczywistość ziemska ukazuje się często w masce obłudy. Jak więc mówić i pisać szczerze w dzisiejszych czasach? Ks. Kobierski pokazuje, że można to robić, uznając istnienie różnorodnych, czasem sprzecznych racji, i będąc osobą, z którą można się czuć blisko, jak z kimś, kogo zna się po imieniu. To prawdziwa sztuka.

Erazm Stefanowski