Planowanie dziedzictwa

Dziedzictwo pełni obecnie wiele funkcji, z których część wykracza poza tradycyjnie rozumiane turystyczne cele. Posiada dwie istotne cechy, które otwierają różnorodne możliwości w zakresie zarządzania przestrzenią. Po pierwsze, dziedzictwo jest sposobem komunikacji, który nie ogranicza się jedynie do dialogu między epokami. Zazwyczaj komunikacja ta ma miejsce pomiędzy rządzącymi a rządzonymi, chociaż często trudno jest jednoznacznie określić, kto jest nadawcą, a kto odbiorcą tego przekazu. Po drugie, kwestia treści komunikacji odnosi się do tożsamości w dwojakim znaczeniu: budowania unikalnego charakteru miejsca, wyróżniającego je na tle innych, a także poczucia wspólnoty z innymi ludźmi. Zrozumiałe jest zatem, że dziedzictwo jest jednym z kluczowych narzędzi w procesie tworzenia miejsc.Gregory Ashworth w swojej książce bada, czym właściwie jest dziedzictwo i heritologia, ale przede wszystkim koncentruje się na tym, jak skutecznie zarządzać dziedzictwem w celu osiągania założonych celów. Jego zdaniem istotą dziedzictwa jest adaptacja elementów przeszłości do współczesnych potrzeb, zarówno w sferze polityki, jak i życia społecznego. Ma ono również znaczący wpływ na rozwój gospodarczy w danym miejscu. Mimo licznych prób nie opracowano jeszcze uniwersalnego modelu, który zagwarantowałby sukces w tej dziedzinie, a oczekiwanie znacznych korzyści wiąże się zawsze z koniecznością poniesienia kosztów. Kluczowe staje się więc wyciąganie wniosków z praktyki, opierając się na przemyślanym zarządzaniu, zamiast na bezrefleksyjnym naśladownictwie.