Pierwszy List świętego Jana. Czyli o adoracji i codziennym życiu Ewangelią

Jednym z najcenniejszych darów, jakie otrzymałem od Boga, było spotkanie z benedyktynkami od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu, często nazywanymi sakramentkami. Ich klasztory w Polsce, zlokalizowane w Warszawie, Wrocławiu i Siedlcach, są świadectwem głębokiej pobożności wobec Jezusa Eucharystycznego, a także nieustannego rozważania i celebrowania tajemnicy paschalnej podczas liturgii. Szczęśliwie uczestniczyłem w rekolekcjach, które odbyły się w klasztorze sakramentek w Siedlcach na przełomie lipca i sierpnia. Jestem niezmiernie wdzięczny siostrom za zaproszenie oraz dziękuję paniom Ewie Jucha i Ewie Szymańskiej, naszym tynieckim oblatkom, za przepisanie nagranego materiału, a także Elżbiecie Wiater za jego redakcję. W trakcie rekolekcji często przywoływana była Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu, znana w świecie jako Katarzyna de Bar, która założyła zgromadzenie sakramentek. Dla tych, którzy chcą zgłębić jej życie i duchowość, warto sięgnąć po kilka książek. Biografia „O prawo dla Boga. Spotkanie z Matką Mechtyldą de Bar” autorstwa M. Borkowskiej oferuje barwne przedstawienie nie tylko życiorysu, lecz także kontekstu politycznego i religijnego epoki. Z kolei „Paradoks ziarna pszenicy. Droga życia wewnętrznego Katarzyny de Bar” W. Andrala, przekład benedyktynek sakramentek, skupia się na wglądzie w duchowe życie Mechtyldy i wykorzystuje bogaty materiał źródłowy, taki jak listy i konferencje. Na koniec polecam krótką antologię pism „Eucha­rystia, moja miłość”, przetłumaczoną przez Siostry Benedyktynki od nieustającej adoracji z warszawskiego klasztoru.