Parowozy wąskotorowe produkcji polskiej

Książka szczegółowo opisuje różne typy i serie wąskotorowych parowozów stworzonych w polskich zakładach dla Polskich Kolei Państwowych oraz dla sektorów takich jak przemysł, budownictwo, leśnictwo i rolnictwo, a także dla klientów zagranicznych. Wiele z tych maszyn było rezultatem pracy polskich konstruktorów, choć część z nich powstawała na podstawie zagranicznej dokumentacji. Produkcja tych parowozów wąskotorowych w Polsce rozpoczęła się w latach dwudziestych XX wieku, a głównymi ośrodkami produkcyjnymi były "Pierwsza Fabryka Lokomotyw w Polsce S.A." (Fablok) w Chrzanowie oraz "Warszawska Spółka Akcyjna Budowy Parowozów" (WSABP) w Warszawie. Zmiany polityczno-gospodarcze wpłynęły na sytuację tych fabryk – warszawską przemianowano w 1935 roku na "Wytwórnię Parowozów Zakładów Ostrowieckich", gdzie w 1938 roku wyprodukowano ostatni wąskotorowy parowóz. Chrzanowska Fablok kontynuowała produkcję nawet podczas II wojny światowej, dostarczając maszyny na potrzeby niemieckie i w okresie powojennym, aż do 1959 roku. W sumie, z polskich fabryk wyszło 2226 wąskotorowych parowozów, z czego Fablok odpowiadał za 2178 sztuk, a WSABP za 48. Wśród tych maszyn prawie 1000 znalazło nabywców poza granicami Polski. Istniało również wiele niezrealizowanych projektów, które z różnych powodów nie doczekały się realizacji.