Państwo niewolnicze

Książka "Państwo niewolnicze" autorstwa Hilaire'a Belloca stanowi nie tyle zapowiedź nadciągającego kryzysu europejskiej cywilizacji wolności, co raczej wnikliwą analizę obecnego stanu rzeczy. W obecnych realiach łatwo jest dostrzec, jak trafne i profetyczne są spostrzeżenia Belloca. Kreślona przez niego diagnoza społeczna sugeruje, że w ciągu dalszego rozwijania się pewnych procesów nasza rzeczywistość zostanie przekształcona w zgodzie z dość niepokojącą logiką.Dziwić może fakt, że tak surowa, choć powściągliwie wyrażona krytyka kapitalizmu wyszła spod pióra głęboko katolickiego umysłu. Belloc, z mistrzowską precyzją, atakuje ten system, uznawany powszechnie za ostoję wolności i dobrobytu, dostrzegając w nim moralny chaos, z którym usiłują się mierzyć współczesne wartości etyczne. Jego zdaniem, pojawienie się kapitalizmu w Europie było jednym z efektów buntu przeciwko zasadom wiary, który zniszczył struktury zapewniające człowiekowi autentyczną wolność.Kapitalizm, zdaniem Belloca, cechuje się wrodzoną niestabilnością, która prowadzi go ku nowej formie niewolnictwa. Autor "Państwa niewolniczego" widzi przyszłość, w której stabilność tego systemu zbudowana zostanie kosztem ograniczenia wolności ludzi, będącej obecnie przyczyną jego kruchości. Belloc przewiduje moment, gdy wolność zostanie usunięta z tego porządku za zgodą mas pozbawionych własności, dążących do zabezpieczenia swych podstawowych potrzeb. Stąd, idea odrodzenia form niewolnictwa jako efekt uboczny destrukcji cywilizacji chrześcijańskiej staje się dla niego jasna i poniekąd nieunikniona.Pytanie, które się nasuwa, to czy możemy jeszcze skutecznie przeciwdziałać tej zmianie. Czy chrześcijanie początku XXI wieku zachowali wystarczająco siły intelektualnej i woli, aby zmierzyć się z tym wyzwaniem? Belloc, pisząc swoją pracę, dostrzegał wciąż nadzieję, lecz nasza odpowiedź na to pytanie wciąż pozostaje otwarta.