Ostrożnie z miłością (pocket)

Mam wrażenie, że „Ostrożnie z miłością” to książka, która bardzo łatwo mogła pójść w totalną przesadę, a jednak finalnie okazała się po prostu turbo wciągającym romansem. Takim z tych, które bierzesz niby na chwilę, a potem nagle orientujesz się, że siedzisz już połowę nocy i jeszcze tylko jeden rozdział, jeszcze tylko jeden, bo przecież MUSISZ wiedzieć, kiedy oni wreszcie przestaną się tak bezczelnie droczyć i zaczną mówić wprost. To było moje pierwsze spotkanie z Samanthą Young i serio, po tej książce totalnie rozumiem, czemu tyle osób ją czyta. Jej styl jest bardzo lekki, ale nie pusty. Strony lecą same, dialogi są żywe, a całość ma taki rytm, że człowiek bardzo szybko wpada w tę historię. I dla mnie właśnie dialogi robią tutaj połowę roboty. Te wszystkie przekomarzania Avy i Caleba są dokładnie takie, jakie lubię: trochę złośliwe, trochę śmieszne, trochę niebezpiecznie flirtujące. Taki vibe, że czytasz i myślisz „o nie, oni serio będą udawać, że się nie podobają sobie jeszcze długo, prawda?”.

Największy plus tej książki to zdecydowanie chemia. Między Avą a Calebem iskrzy praktycznie od pierwszej chwili i nie chodzi tylko o to, że autorka wrzuciła ich w motyw hate love i tyle. Tu naprawdę czuć napięcie. W rozmowach, w reakcjach, w tym, jak jedno drugie doprowadza do szału. To nie jest romans, który opiera się wyłącznie na ładnym opisie przyciągania. To się po prostu czuje w dynamice między nimi. I właśnie dlatego nawet bardziej pikantne sceny mi nie przeszkadzały, choć normalnie nie jestem jakąś wielką fanką erotyki. Tutaj miały sens, bo wynikały z relacji, a nie były wrzucone na siłę.

Ava… no dobra, nie będę udawać, że od początku ją uwielbiałam, bo nie. Na starcie strasznie mnie drażniła. Była uparta, momentami przemądrzała, trochę zbyt przekonana o swojej racji i miałam kilka chwil, kiedy serio przewracałam oczami. Ale później, im więcej dowiadywałam się o tym, z czego wynika jej zachowanie, tym bardziej zaczynałam ją rozumieć. Nie mówię, że nagle stała się moją ulubioną bohaterką ever, ale zdecydowanie zyskała. Zwłaszcza że Young pokazuje jej myśli i emocje w sposób, który nie jest ani przesadnie infantylny, ani męczący. To dla mnie duży plus, bo w romansach narracja z perspektywy bohaterki czasem potrafi być dramatyczna do granic wytrzymałości, a tutaj na szczęście tego nie było.

Caleb też nie jest tylko „tym przystojnym Szkotem”, chociaż umówmy się, już sam ten pakiet startowy brzmi jak połowa sukcesu. 😅 Na początku wydaje się dokładnie takim typem, którego ma się ochotę udusić za arogancję, ale później wychodzi z niego dużo więcej niż tylko bezczelny uśmiech i teksty doprowadzające bohaterkę do szału. I właśnie to mi się podobało. Young nie robi z niego papierowego ideału. On też ma swoje pęknięcia, swoje powody, swoje emocjonalne blokady i dzięki temu cała relacja wypada bardziej wiarygodnie.

Co mi się jeszcze podobało? To, że mimo lekkiego tonu ta książka nie jest całkiem o niczym. Pod tą zabawną, flirtującą warstwą siedzi temat przeszłości, lęku przed bliskością, strachu przed powtórnym zranieniem i takiego wewnętrznego oporu przed zaufaniem komuś na serio. I to sprawia, że „Ostrożnie z miłością” nie jest tylko poprawiaczem humoru, ale romansem, który ma też trochę emocjonalnego mięsa.

Czy wszystko mi tu pasowało? Nie do końca. Jasne, były momenty dość schematyczne i raczej nie jest to książka, która zrobi rewolucję w gatunku. Da się wyczuć, w którą stronę to wszystko pójdzie. Ale szczerze? Mnie to kompletnie nie przeszkadzało, bo wykonanie było po prostu dobre. A czasem naprawdę nie potrzebuję od romansu nowości wszech czasów. Wystarczy mi, że bohaterowie mają chemię, nie są z kartonu i że książka daje mi fun z czytania. Tutaj dokładnie tak było.

Mam też wrażenie, że to jest idealna książka na moment, kiedy człowiek chce czegoś romantycznego, ale nie przesłodzonego. Czegoś zabawnego, ale nie głupiutkiego. Czegoś z emocjami, ale bez totalnego przygniecenia. Taki romans do poprawy humoru, ale z charakterem. I może właśnie dlatego tak dobrze mi siadł.

Zaczęłam bez wielkich oczekiwań, skończyłam z bananem na twarzy i ochotą na więcej Young. Ava początkowo mnie męczyła, Caleb momentami też zasługiwał na mentalnego liścia, ale razem byli naprawdę świetni. Było śmiesznie, było gorąco, było trochę boleśnie, a przede wszystkim bardzo wciągająco. Dla mnie totalnie udany romans.