Opis nieszczęścia. Eseje o literaturze

Eseje zawarte w tym tomie pochodzą z trzech książek W.G. Sebalda: "Die Beschreibung des Unglücks" (1985), "Unheimliche Heimat" (1991) oraz "Logis in einem Landhaus" (1998). Niemiecki pisarz analizuje i interpretuje w swoich tekstach postacie takie jak Arthur Schnitzler, Franz Kafka, Elias Canetti, Thomas Bernhard, Joseph Roth, Jean Améry, Jean-Jacques Rousseau, Gottfried Keller i Robert Walser. Istotnym elementem tej kolekcji jest również Jan Peter Tripp, malarz i szkolny kolega Sebalda. Sebald poświęca również esej pierwszym żydowskim autorom piszącym po niemiecku, takim jak Leopold Kompert i Karl Emil Franzos. W pierwszej części książki Sebald koncentruje się głównie na literaturze austriackiej, przechodząc potem do szwajcarskich literackich osobowości. W swojej twórczości łączy on wiedzę filologa z umiejętnościami eseisty. Sebald, jako krytyk, badacz i twórca, jest przede wszystkim pasjonatem literatury. Bada teksty bardzo uważnie, wybierając z narracyjnego strumienia pojedyncze zdania i analizując ich skomplikowane znaczenie. Opis nieszczęścia, tytuł zaczerpnięty z pierwszego zbioru esejów Sebalda, trafnie oddaje to, co najbardziej fascynuje go w literaturze. We wstępie do książki z 1985 roku pisał: "Ci, którzy wybierają zawód pisarza, zazwyczaj nie należą do osób beztroskich. Jak inaczej mogliby podejmować się niemożliwego zadania poszukiwania prawdy? Opis nieszczęścia zawiera w sobie możliwość jego przezwyciężenia."