Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Oko prezesa Telewizja PRL od Sokorskiego do...
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
W PRL, kto posiadał władzę, ten posiadał również kontrolę nad telewizją. Historia Telewizji Polskiej z czasów PRL została przedstawiona poprzez losy dziesięciu przewodniczących Radiokomitetu. Z tej grupy dziewięcioro miało komunistyczne przekonania, ośmioro było członkami partii, jedno służyło w NKWD, a dwóch było powiązanych ze służbami specjalnymi PRL. Jeden z prezesów miał powiązania z opozycją antykomunistyczną. Wśród nich byli tacy, którzy widzieli siebie jako intelektualistów, choć faktycznie tylko jeden zasługiwał na to miano. Trzech prezesów postanowiło spisać swoje wspomnienia. Czterej doznali utraty wolności: jeden był więziony w II RP, drugi za PRL, trzeci trafił do aresztu w młodości, a jeszcze inny został internowany w okresie stanu wojennego. Wokół tych postaci krążyli lojalni współpracownicy oraz ci, którzy stracili ich zaufanie. Programy tworzone przez utalentowanych reżyserów i prezenterów były faworyzowane przez widzów i często występowano w mundurach. Jest to opowieść o jednostkach oraz systemie, dla którego telewizor stanowił istotne narzędzie kontroli społeczeństwa.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
W PRL, kto posiadał władzę, ten posiadał również kontrolę nad telewizją. Historia Telewizji Polskiej z czasów PRL została przedstawiona poprzez losy dziesięciu przewodniczących Radiokomitetu. Z tej grupy dziewięcioro miało komunistyczne przekonania, ośmioro było członkami partii, jedno służyło w NKWD, a dwóch było powiązanych ze służbami specjalnymi PRL. Jeden z prezesów miał powiązania z opozycją antykomunistyczną. Wśród nich byli tacy, którzy widzieli siebie jako intelektualistów, choć faktycznie tylko jeden zasługiwał na to miano. Trzech prezesów postanowiło spisać swoje wspomnienia. Czterej doznali utraty wolności: jeden był więziony w II RP, drugi za PRL, trzeci trafił do aresztu w młodości, a jeszcze inny został internowany w okresie stanu wojennego. Wokół tych postaci krążyli lojalni współpracownicy oraz ci, którzy stracili ich zaufanie. Programy tworzone przez utalentowanych reżyserów i prezenterów były faworyzowane przez widzów i często występowano w mundurach. Jest to opowieść o jednostkach oraz systemie, dla którego telewizor stanowił istotne narzędzie kontroli społeczeństwa.
