Ogień i krew. Pieśń Lodu i Ognia. Część 2

"Ogień i krew" część druga - George R.R. Martin

Druga część "Ognia i krwi" podobała mi się bardziej niż pierwsza, ponieważ od samego początku dzieje się znacznie więcej. Głównym wątkiem książki jest Taniec Smoków - wojna domowa między Rhaenyrą Targaryen a Aegonem II o Żelazny Tron. To właśnie ten konflikt sprawia, że historia jest pełna napięcia, a niemal każdy rozdział przynosi nowe wydarzenia. Nie brakuje politycznych intryg, zdrad, zmieniających się sojuszy i trudnych decyzji, które mają wpływ na całe Westeros.

Bardzo spodobała mi się to, że autor pokazuje, jak walka o władzę potrafi podzielić nawet najbliższą rodzinę. Lordowie muszą opowiedzieć się po jednej ze stron, a każda decyzja prowadzi do kolejnych tragedii. Martin nie przedstawia Rhaenyry ani Aegona II jako bohaterów bez skazy. Oboje mają swoje racje, ale jednocześnie popełniają błędy, przez które cierpią nie tylko oni, ale również tysiące niewinnych ludzi. Dzięki temu konflikt wydaje się bardziej realistyczny i trudno jednoznacznie wskazać stronę, której można kibicować.

Największe wrażenie zrobiły dla mnie bitwy z udziałem smoków. Były widowiskowe, pełne emocji i pokazywały, jak ogromną siłę posiadają te stworzenia. Jednocześnie autor nie przedstawia smoków jako niezwyciężonych. Z każdą kolejną bitwą giną zarówno ich jeźdźcy jak i same smoki, co pokazuje, że wojna prowadzi do upadku potęgi Targaryenów. To właśnie te wydarzenia sprawiają, że druga część była dla mnie znacznie bardziej emocjonująca.

Niestety książka posiada również kilka wad. Nadal jest napisana w formie kroniki, dlatego momentami bardziej przypomina podręcznik od historii niż powieść. Brakowało mi większej liczby dialogów i głębszego pokazania emocji bohaterów. Występuje też bardzo dużo postaci o podobnych imionach, dlatego musiałam kilka razy wracać do wcześniejszych stron, żeby przypomnieć sobie, kto jest kim.

Mimo tych minusów uważam, że druga część jest ciekawsza od pierwszej. Więcej akcji, dramatycznych wydarzeń i politycznych intryg sprawiło, że łatwiej było mi się wciągnąć w historię. To opowieść pokazująca, że walka o władzę może doprowadzić do zniszczenia nawet najpotężniejszej dynastii i że w wojnie tak naprawdę nie ma zwycięzców.