Odludek. Solitary soldier

To historia przedstawiająca losy młodego chłopca, który pragnie zostać żołnierzem oraz mężczyzny, który przemierza własną życiową ścieżkę. Od fascynacji ideą do szaleństwa spowodowanego odkryciem absurdu, a w końcu do gorzkiego rozczarowania. Zakończenie tej opowieści pozostaje jednak zagadkowe. Czy podążając śladami protagonisty, Czytelnik osiągnie taki sam cel? Czy dotrze do tych samych wniosków? Narracja powieści łączy wątki wojenne z okresu interwencji w Iraku i Afganistanie z dogłębnie przedstawionymi realiami sił specjalnych, analizując jednocześnie aspekty obyczajowe i etnograficzne, które ukazują Polskę przełomu wieków. Maluje obraz prowincji z dbałością o szczegóły, a także przygląda się kondycji kraju w szerszej perspektywie. Subtelne tło historyczne przeplatające się z głównymi wydarzeniami nie przytłacza zbędnym faktem, lecz stwarza delikatny kontekst, który nadaje akcji klarowności, otwierając nowe interpretacje. Nowatorska narracja tworzy sieć intrygujących połączeń między na pozór niepasującymi elementami, gdzie przenikliwość obserwacji staje się ratunkiem dla zagubionych. Układanka zdarzeń nabiera sensu, przybliżając odkrycie ukrytego znaczenia. Główna oś opowieści skupia się na bohaterze, który analizuje własne życie, dostrzegając pęknięcia w swojej wewnętrznej strukturze. Pracowicie próbuje zrekonstruować rozfragmentowane części osobowości, wykorzystując wewnętrzną siłę podobną do japońskiej sztuki kintsugi, gdzie pęknięcia stają się atutem zamiast ujmą. Czy tak samo jest zawsze? Powieść pełna jest kontrastów, ukazując dwoistość rzeczywistości, której nie można sprowadzić do jednowymiarowych rozwiązań. Każdy element ma swoje drugie dno oraz przeciwwagę, co czyni z niej wielowymiarową opowieść, prowokującą do refleksji.