Od teorii stopni formalnych do teorii komunikacji i dialogu w dydaktyce szkolnej i katechetycznej

Grzegorz Łuszczak w swej pracy dogłębnie analizuje teoretyczne fundamenty procesu nauczania i uczenia się, koncentrując się na wspólnych oraz różniących się aspektach dydaktyki szkolnej i katechetycznej, czyli nauczania religii. Kluczowym elementem jego badań jest starannie dobrana jakość analizy treści, która uwzględnia zarówno polskojęzyczne, jak i liczne zagraniczne publikacje, zwłaszcza włoskie i niemieckie. Taki wybór jest dobrze ugruntowany dorobkiem niemieckich uczonych w dziedzinie dydaktyki.Łuszczak z powodzeniem syntetyzuje osiągnięcia czołowych pedagogów, m.in. J.F. Herbarta, T. Zillera, W. Reina, oraz J.W. Dawida, który jest uznawanym klasykiem polskiej pedagogiki. Przy okazji zwraca uwagę na dorobek w zakresie dydaktyki katechetycznej postaci takich jak ks. H. Stieglitz i ks. W. Gadowski. Autor efektywnie łączy teorie wybitnych dydaktyków, takich jak H. Rowida, W. Dilthey, G. Kerschensteiner, R. Steiner, czy C. Freinet z zagadnieniami dotyczących katechezy.W swojej pracy Łuszczak skrupulatnie analizuje podstawy teorii komunikacji, obejmując takie jej elementy jak natura, struktura, rola nadawcy i odbiorcy, a także komunikat, kod, sprzężenie zwrotne oraz kompetencje komunikacyjne. Na tym tle omawia znaczenie pedagogiki medialnej i technologii kształcenia, związku z komunikowaniem treści religijnych oraz wykorzystanie technologii komunikacyjnych w przekazie wiary. Wskazuje również na dydaktyczno-wychowawcze wartości pedagogiki ignacjańskiej, której konstruktywny charakter może wprowadzić ład w czasach niepewności i postmodernistycznej względności w dzisiejszej dydaktyce.