Obłok Magellana

Obłok Magellana, powieść science fiction autorstwa Stanisława Lema, ukazała się w 1955 roku, jako jego druga opublikowana książka. Akcja toczy się w odległej przyszłości, w czasach, gdy ludzkość porzuciła podziały klasowe, a wojny przeszły do historii. Ziemianie wyruszają w pierwszą międzygwiezdną podróż do układu Alfa Centauri. Fabuła koncentruje się na wydarzeniach na ogromnym statku kosmicznym, wracającym na Ziemię po dziesięcioletniej wyprawie, podczas której nawiązano kontakt z obcą cywilizacją. Narracja prowadzona jest przez lekarza uczestniczącego w ekspedycji: „Jestem jednym z dwustu dwudziestu siedmiu ludzi, którzy opuścili Ziemię, by opuścić granice Układu Słonecznego. Osiągnęliśmy cel i w dziesiątym roku podróży wracamy do domu”. Obłok Magellana obfituje w futurystyczne wizje Lema, a po siedemdziesięciu latach od wydania jego technologiczne proroctwa robią ogromne wrażenie – zwłaszcza gdy korzystamy z urządzeń, jakie przewidział. Powieść ukazuje też duch obowiązującego w latach pięćdziesiątych ustrojowego optymizmu oraz odzwierciedla lęki i napięcia czasów zimnej wojny.