O znakomitych mężach czyli co pisarze wczesnochrześcijańscy pisali o pisarzach wczesnochrześcijański

W literaturze patrystycznej istnieje specyficzny gatunek znany jako katalogi pisarzy, często nazywany de viris illustribus, co tłumaczymy jako „o znakomitych mężach”. Jest to niezwykła grupa autorów, którzy, tworząc te katalogi, nieświadomie stworzyli pierwsze podręczniki patrologii. Skupiali się głównie na chrześcijańskich pisarzach, których znali osobiście, przez lekturę ich dzieł, bądź przez relacje z drugiej ręki, odzwierciedlając, jak ich postrzegali. W swojej pracy, świadomie lub nie, czerpali inspirację z tradycji greckiej biografii perypatetyckiej, na co wpływały łacińskie dzieła Swetoniusza, a także Cycerona, który w „Brutusie” zamieścił zbiór biografii słynnych oratorów. Tego rodzaju biografie stały się wzorem nie tylko dla perypatetyków, ale również dla łacińskich pisarzy, takich jak Hieronim, który jako pierwszy napisał dzieło o znakomitych chrześcijanach. Hieronim stał się inspiracją dla kolejnych autorów, jak Gennadiusz z V wieku w Galii, Izydor z Sewilli i Ildefons z Toledo, obaj piszący w VII wieku w Hiszpanii. W średniowieczu, renesansie i czasach nowożytnych ich dziedzictwo kontynuowali inni pisarze, wprowadzając oczywiście różne modyfikacje do swoich prac.