O szczęściu

Dzieło Władysława Tatarkiewicza, "O szczęściu", to nie tylko szczegółowa analiza pojęcia, ale także obszerna "summa de beatitudine", jak autor sam je określa. Książka bada zagadnienie szczęścia z różnych perspektyw, ukazując, jak jego rozumienie ewoluowało na przestrzeni wieków. W publikacji znajdziemy liczne anegdoty, przykłady oraz opowieści o pisarzach, artystach, poetach, filozofach i politykach. Tatarkiewicz, charakterystycznie dla swojego stylu, stara się rzetelnie ocenić i docenić każdą koncepcję szczęścia. Rozważa jego relacje z cierpieniem, nieszczęściem, spokojem, zadowoleniem czy pragnieniem, zastanawiając się, na ile szczęście zależy od naszej woli i natury, a na ile jest to coś, na co musimy czekać. Książka adresowana jest zarówno do miłośników filozofii, jak i studentów kierunków humanistycznych. "O szczęściu" jest próbą zestawienia wszystkich obiektywnych aspektów, jakie można powiedzieć o szczęściu. Dzieło rozważa zarówno teoretyczne, jak i praktyczne kwestie, porusza tematy historyczne, systematyczne, opisowe, normatywne oraz językowe, analizując słowo "szczęście" i pokrewne mu wyrazy. Obejmuje także aspekty psychologiczne, socjologiczne i etyczne związane z doświadczaniem szczęścia.