O przedmiocie psychologii

Richard Avenarius (1843-1896), urodzony w Paryżu, był niemieckim filozofem, fizykiem i psychologiem, który zyskał uznanie jako jeden z głównych przedstawicieli empiriokrytycyzmu, rodzaj epistemologicznego pozytywizmu w naukach humanistycznych. Jego idee były antagonisty do neokantyzmu, dominującego w tamtym czasie, opowiadając się za naukowym spojrzeniem na świat oparte na empirii, przy jednoczesnym odrzuceniu metafizyki i apriorycznych założeń.Dla Avenariusa świat realny ogranicza się do tego, co możemy zmysłami doświadczyć. Wszystko inne, w tym byty transcendentne czy ponadczasowe, uznawał za metafizyczne fantazje, nie mające rzeczywistego oparcia. Z tego powodu był krytyczny wobec tradycyjnych nauk o duszy, które postrzegał jako pseudonaukowe spekulacje pozbawione rzeczywistego fundamentu.Jak sam Avenarius zauważa, samo pojęcie życia czy świata nie oddaje ich pełnego obrazu. Krytyczne podejście do pojęcia życia powinno stanowić podstawę jego postrzegania, podobnie jak naturalne rozumienie świata powinno być centrum trwałego światopoglądu. W ten sposób, kierunek rozwoju myśli od naturalnego do naukowo-filozoficznego pojmowania rzeczywistości jest nieunikniony i istotny.Pomimo naukowej natury empiriokrytycyzmu, Avenarius z rezerwą odnosił się do materializmu XIX wieku, co również spotykało się z krytyką, między innymi ze strony Lenina, który ostro sprzeciwiał się jego poglądom.