O nienawiści i prześladowaniu Żydów

Dramaturgowie i reżyserzy są niczym detektywi sceny, stawiają pytania, tworzą i przedstawiają dramaty, które przenikają do świata historii, z kolei historycy odgrywają rolę badaczy, którzy zgłębiają, co stanowi esencję tych dzieł. Wzajemna współpraca tych profesji jest nieodzowna, a monodramy autorstwa Włodzimierza Hermana wchodzą w skład tej tradycji, podobnie jak kultowy dramat "Duchy" autorstwa Petera Weissa. Jak zaznacza Hans Henning Hahn we wstępie, osobiste opinie Włodzimierza Hermana, kształtowane jego przebogatym doświadczeniem, stanowią cenne źródło zarówno dla historyków, jak i reżyserów czy aktorów, poszukujących inspiracji i materiału do twórczej pracy. Ryszard Stemplowski w posłowiu podkreśla ten aspekt.Włodzimierz Herman, urodzony w 1937 roku, to postać o bogatej karierze, która wywodzi się z roli reżysera i kierownika artystycznego Studenckiego Teatru Kalambur we Wrocławiu w latach 1962–1968, a także reżysera etatowego Teatru Polskiego we Wrocławiu od 1967 do 1970 roku. Jednakże jego losy zmieniły się, gdy w 1970 roku, w obliczu nasilenia politycznych nastrojów antysemickich w Polsce, zdecydował się na emigrację do Danii. Tam kontynuował swoją twórczą podróż, gdzie zrealizował przeszło sto produkcji na scenach zarówno eksperymentalnych, jak i w większych teatrach, w tym w prestiżowym Duńskim Teatrze Królewskim w Kopenhadze. Jego talent reżyserski zaprowadził go również na sceny międzynarodowe, m.in. w Nowym Jorku, Moskwie i Budapeszcie.Warto również zważając na jego dokonania w dziedzinie polskiego teatru, w roku 2000 został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W dalszym ciągu zdobywał uznanie, co zaowocowało Nagrodą Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI w 2017 roku. Herman jest także autorem licznych książek, wśród których znajdują się tytuły takie jak "Filozof na scenie, czyli moja przygoda teatralna z Kierkegaardem. Wrocławska nostalgia" z 2015 roku oraz "Mój Dybuk. W poszukiwaniu tożsamości: drogi, bezdroża, dygresje" z 2017 roku. To ostatnie dzieło zawiera nową wersję tłumaczenia dramatu "Dybuk" autorstwa An-Skiego.