O czym nie mówimy

Ludzie są świadomi własnej śmiertelności i tego, że z biegiem lat ich siły słabną, lecz pogodzenie się z tym bywa trudne. Unikamy rozmów i myśli o chorobach, śmierci, stracie, zdradzie oraz osobistych porażkach. W świecie, gdzie młodość, sukces i pieniądze są na piedestale, brak miejsca na wątpliwości czy słabości. A to właśnie one najpełniej ukazują prawdę o naszej istocie. W zbiorze opowiadań "O czym nie mówimy" Slavenka Drakulić z odwagą dotyka tematów, o których mówimy szeptem w aptekach i tramwajach, a które często nosimy w sobie. Opowiada o ciałach, które odmawiają posłuszeństwa, o relacjach, które wyciszają się w obojętności i o niewidocznej samotności. Może nadszedł czas, aby nie unikać tych rozmów? Książkę można zamówić TUTAJ.Fragment: Jeśli rozmowa zanika, czym ją zastępujemy? Siorbaniem przy śniadaniu? Mlaskaniem podczas kolacji? Czasami te nawyki wydają się ciężkie do zniesienia. Chciałabym o tym mówić, lecz strach nie pozwala. Jest już za późno, to, co było do powiedzenia, straciło sens. W milczeniu zamykam się na zawsze, udajesz, że tego te nie widzisz, bo tak łatwiej. Jak doszło do tego, że żyjemy obok siebie bez komunikacji? Dwa ciała, które się nie stykają i nie rozmawiają. Czasami, będąc sama, potrzebuję upewnienia się, że istnieję. Na małżeństwo patrzę jak na uszkodzoną płytkę w łazience: pęknięta, ale utrzymana na miejscu przez strach przed samotnością.Slavenka Drakulić, znana pisarka z Chorwacji, jest także dziennikarką i eseistką. Tworzy w języku chorwackim i angielskim, a jej dzieła przetłumaczono na wiele języków. Drakulić publikowała w prestiżowych tytułach na całym świecie. W 2004 roku otrzymała nagrodę European Understanding, w 2018 Best Project Book for Adaptation. Jej książki dostępne po polsku to m.in.: "Oni nie skrzywdziliby nawet muchy", "Ciało z jej ciała", "Niewidzialna kobieta", "Dora i Minotaur" oraz "Bajki o komunizmie". Mieszka w Zagrzebiu i Sztokholmie.