Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Nowe Kino Szekspirowskie
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
W ostatniej dekadzie XX wieku nastąpiła istotna zmiana dla artystów zajmujących się adaptacjami Szekspira, filmowców oraz badaczy literatury. Wydarzeniem, które zapoczątkowało ten okres, była premiera filmu "Henryk V" Kennetha Branagha w 1989 roku, która miała miejsce w czasie, gdy świat żegnał wielkiego Laurence’a Oliviera. Branagh wprowadził do kina szekspirowskiego nową jakość, a za jego przykładem poszło wielu reżyserów. Adaptacje takich twórców jak Richard Loncraine, Al Pacino, Olivier Parker, Julie Taymor, Michael Almereyda, Trevor Nunn, Adrian Noble, Michael Hoffman, Peter Greenaway oraz Franco Zeffirelli uchodziły za wyjątkowe.Reżyserzy ci podejmowali dialog z tradycją i historią, przyglądając się bohaterom Szekspira przez pryzmat lęków ponowoczesności. Ich celem nie było oceniać, lecz opisywać i badać realia końca epoki. Twórczość Szekspira stała się zarówno narzędziem, jak i celem tej analizy, zachęcając widzów do refleksji nad przeszłością i jej związkiem z teraźniejszością.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
W ostatniej dekadzie XX wieku nastąpiła istotna zmiana dla artystów zajmujących się adaptacjami Szekspira, filmowców oraz badaczy literatury. Wydarzeniem, które zapoczątkowało ten okres, była premiera filmu "Henryk V" Kennetha Branagha w 1989 roku, która miała miejsce w czasie, gdy świat żegnał wielkiego Laurence’a Oliviera. Branagh wprowadził do kina szekspirowskiego nową jakość, a za jego przykładem poszło wielu reżyserów. Adaptacje takich twórców jak Richard Loncraine, Al Pacino, Olivier Parker, Julie Taymor, Michael Almereyda, Trevor Nunn, Adrian Noble, Michael Hoffman, Peter Greenaway oraz Franco Zeffirelli uchodziły za wyjątkowe.Reżyserzy ci podejmowali dialog z tradycją i historią, przyglądając się bohaterom Szekspira przez pryzmat lęków ponowoczesności. Ich celem nie było oceniać, lecz opisywać i badać realia końca epoki. Twórczość Szekspira stała się zarówno narzędziem, jak i celem tej analizy, zachęcając widzów do refleksji nad przeszłością i jej związkiem z teraźniejszością.
