Nokturn

„Nokturn” B. Calando okazał się dla mnie jedną z najbardziej klimatycznych książek, jakie przeczytałam w ostatnim czasie. Już od pierwszych stron zostałam wciągnięta do mrocznego świata pełnego muzyki, tajemnic i emocji, od którego naprawdę trudno było się oderwać. Historia Beatrice i Samaela to nie tylko romans, ale również opowieść o traumach, obsesji, ambicji i walce z własnymi demonami. Książka jest retellingiem „Pięknej i Bestii”, jednak autorka nadała tej historii całkowicie nowy, mroczny charakter.
Największym atutem powieści jest jej atmosfera. Konserwatorium muzyczne w Szwajcarii, dźwięki fortepianu, chłodne korytarze i wszechobecne napięcie tworzą wyjątkowy klimat, który niemal czuć podczas czytania. Autorka świetnie wykorzystuje motyw muzyki, dzięki czemu historia zyskuje niepowtarzalny charakter i wyróżnia się na tle wielu innych romansów. Relacja głównych bohaterów jest pełna emocji, niedopowiedzeń i wzajemnego przyciągania. Między Beatrice a Samaelem od początku iskrzy, a każda ich wspólna scena wywołuje napięcie. Bardzo podobało mi się, że autorka nie spieszyła się z rozwojem ich relacji, pozwalając czytelnikowi stopniowo odkrywać kolejne warstwy ich osobowości.
Ogromne wrażenie zrobił na mnie również styl pisania. Opisy są obrazowe, momentami wręcz poetyckie, a emocje bohaterów zostały przedstawione w sposób, który pozwala je naprawdę odczuć. Dzięki temu łatwo było mi zanurzyć się w tej historii i przeżywać wszystko razem z postaciami.
„Nokturn” to idealna propozycja dla fanów dark romance, motywu love-hate, age gap oraz historii pełnych tajemnic i emocjonalnego napięcia. To książka, która zostawia po sobie wiele emocji i sprawia, że z niecierpliwością czeka się na kolejną część serii.