Niezapomniane

"Wspomnienia Mikołaja M. Krasnowa" to jedna z najważniejszych książek dotyczących doświadczeń w Gułagach, porównywana z dziełami Herlinga-Grudzińskiego i Aleksandra Sołżenicyna. Krasnow przez dziesięć lat przebywał w łagrach, a władze więzienia w Lefortowie już przed wydaniem wyroku poinformowały go o jego losie. Merkułow, bliski współpracownik Berii, powiedział Krasnowowi, że jego praca na północy będzie nieuniknioną śmiercią.

Mikołaj Mikołajewicz został wydany Sowietom przez Brytyjczyków razem z ojcem i dziadkiem po wojnie. W ramach umowy ze Stalinem zwracali oni wszystkich Rosjan, którzy trafili do brytyjskiej niewoli. Dziadek Krasnowa, Piotr Nikołajewicz Krasnow, był wybitnym atamanem kozackim i generałem białych, który walczył przeciw bolszewikom i współpracował z armią niemiecką w czasie II wojny światowej. Autor książki, oficer armii jugosłowiańskiej, otrzymał od swojego dziadka cenną radę: miał opisać swoje przeżycia w książce, opierając się jedynie na prawdzie.

Książka Krasnowa jest mocnym oskarżeniem wobec Brytyjczyków za zdradę Kozaków oraz ukazuje brutalność stalinowskiego reżimu. Prawdopodobnie właśnie za ujawnienie prawdy o sowieckich zbrodniach i systemie Gułagów Krasnow został zamordowany w Argentynie, rok po ponownym spotkaniu z żoną.