Nienawidzę ich! To Polacy mówią na terapiach. Reportaż z podzielonego kraju

Kiedy zobaczyłam ten idiotyczny uśmieszek, ogarnęła mnie niechęć. To wstyd, że taka osoba zostanie naszym prezydentem. Mama nagle krzyknęła: – Wszędzie te Ukrainki. Na pewno szukają mężczyzn. Byłam zdumiona, bo matka, będąc dyrektorką szkoły, zawsze wspierała KOD i za czasów Tuska byłaby w stanie zrobić dla niego wiele, a teraz wypowiada takie szowinistyczne słowa. Znacie to uczucie, kiedy bliska osoba wyraża swoje polityczne sympatie, a ty zupełnie tego nie rozumiesz? To nie jest zwykłe zdziwienie; to gniew, który nieoczekiwanie przeobraża się w agresję. Masz ochotę krzyknąć, że to, co mówi, to niedorzeczność, i być może nawet to robisz. Nienawiść rodzi się zderzenia z tym, czego nie chcemy lub nie potrafimy zrozumieć. C.G. Jung mówi o istnieniu cienia w nas wszystkich. Jest to zbiór cech, pragnień i emocji, które tłumimy, bo są dla nas nie do przyjęcia lub nie są akceptowane społecznie. Cień ujawnia się, gdy maksymalnie doświadczamy emocji takich jak zazdrość czy strach, umacniając nasze poglądy i nasilając emocje w stosunku do przeciwnych idei politycznych. Autorka dotarła do osób, które na terapiach odkrywają, jak ich cień wpływa na emocje polityczne, niszczenie życia rodzinnego, niską samoocenę i utrudnianie kariery. W 2025 roku znaleźliśmy się w momencie, kiedy polityczne wybory nie są już determinowane przez zamożność, miejsce zamieszkania czy poziom edukacji. Kandydowanie na prezydenta nie było konkurencją dwóch wizji Polski, a dotychczasowe podziały straciły na znaczeniu. Obecnie narrację publiczną napędza przemysł nienawiści. W tej walce zwycięża się, zwiększając odrazę do przeciwnika, którym często bywa ktoś bliski: rodzic, partner, sąsiad lub współpracownik. Po tej lekturze każdy z nas powinien spojrzeć w głąb siebie i zadać sobie kilka trudnych pytań.