Nieme i puste

„Nieme i puste” Janusza Kryszaka to kolekcja poetyckich utworów, które odmalowują obrazy wypełnione niepokojem, wrażliwie opisując ulotność ludzkiego życia oraz nieubłagane poczucie niepewności. W tych emocjonalnie przepełnionych wierszach ukazane są sylwetki zmarłych bliskich, krajobrazy dzieciństwa i młodości, a także miejsca, które zanikają z każdą chwilą. Ucieranie się czasu staje się coraz bardziej dojmujące, a wspomnienia przywołują jedynie zmęczenie i bezsilność; nicość wkracza przez każdy por skóry, którą wyczula na sygnały nadciągającej pustki. Słowa nie przynoszą ukojenia – świat płynie w ciemnym, nieustannym nurcie, niosąc ludzi ku morzom beznadziei. Kryszak w swojej twórczości ceni ciszę; język staje się raną – otwartą, bolesną – a poezja jest zapisem gorzkiej niewiedzy oraz palącej nieświadomości. „Nieme i puste” to dzieło, które zanurza czytelnika w przytłaczające odmęty mroku, które paraliżują i obezwładniają, pociągając ku otchłani rozpaczy. Pozostaje jedynie przenikliwe poczucie bezradności, jakby świat zatracił wszelkie punkty odniesienia. Tekst zredagował Paweł Tański.