(Nie)konieczność paradygmatu w dydaktyce

Autorzy książki prezentują problematykę paradygmatów z dwóch zupełnie odmiennych punktów widzenia. Jacek Moroz proponuje podejście oparte na konstruktywizmie epistemologiczno-kognitywnym, które według niego najlepiej pasuje do współczesnych potrzeb dydaktyki. Z drugiej strony, Oskar Szwabowski opowiada się za dydaktyką immanentną, która wykracza poza tradycyjne paradygmaty. Książka nie koncentruje się na opisie konkretnego paradygmatu ani tworzeniu nowych map, ale analizuje zasadność i możliwość podejścia paradygmatycznego w dydaktyce, eksplorując temat dogłębnie. Autorzy stawiają pytania, które dotąd nie znalazły pełnego wyjaśnienia, co czyni ich pracę wyjątkowo wartościową. Książka oparta jest na szerokiej analizie literatury, a treści są przedstawione nie tylko rzetelnie, ale także w sposób interesujący dla czytelników zajmujących się zagadnieniami naukowymi.Jacek Moroz, doktor habilitowany z Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego, specjalizuje się w konstruktywizmie w dydaktyce i epistemologii. Autor m.in. „Teorii uczenia się w perspektywie konstruktywistycznej” oraz „Dyskusji z relatywizmem prawdy w Szkole Lwowsko-Warszawskiej.” Oskar Szwabowski, również doktor habilitowany oraz profesor Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku, zajmuje się filozofią edukacji, autoetnografią i pedagogicznie zorientowanymi studiami kulturowymi. Opublikował wiele książek, w tym „Uniwersytet, fabryka, maszyna”, oraz „Nekrofilna produkcja akademicka i pieśni partyzantów.” Poza działalnością naukową pisze także poezję i opowiadania, prowadzi życie pełne pasji do zwierząt oraz ćwiczy brutalne sztuki walki.