Nie tylko szablą. Nauka i kultura polska w walce o utrzymanie tożsamości narodowej 1795-1918

Julian Dybiec, zasłużony profesor historii kultury i nauki, urodził się w Łącku nad Dunajcem. Swoją edukację rozpoczął w Nowym Sączu, a kontynuował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zdobył zarówno doktorat, jak i habilitację. Będąc uczniem renomowanego Henryka Barycza, skupił się na badaniach kultury i nauki okresu od XVIII do XX wieku, a także na relacjach intelektualnych łączących Polskę z Europą i resztą świata. Szczególnie interesuje go, jak Polacy zdołali zachować swoją tożsamość narodową w czasie przeszło stuletniego zmagania z rosyjskimi i niemieckimi zaborcami. Dybiec poświęca się także badaniom regionalnym dotyczącym Sądecczyzny.Autor licznych prac, takich jak "Michał Wiszniewski życie i twórczość", "Finansowanie nauki i oświaty w Galicji 1860-1918" oraz "Mecenat naukowy i oświatowy w Galicji, 1860-1918", swoje naukowe zainteresowania rozwijał w licznych publikacjach. Jego dzieła, w tym "Polska Akademia Umiejętności 1872-1952" i "Uniwersytet Jagielloński 1918-1939", rzucają światło na bogatą historię edukacyjną Polski. Dybiec był także autorem rozdziałów w "Warunkach rozwoju nauk humanistycznych i społecznych 1944-1989".Pełnił funkcję kierownika Zakładu Historii Oświaty i Kultury na Uniwersytecie Jagiellońskim. Działał również jako członek redakcji międzynarodowego biuletynu "International Newsletter for the History of Education" oraz lokalnych i ogólnopolskich periodyków naukowych. Jego uczestnictwo w Radzie Naukowej Instytutu Historii Nauki PAN oraz wielu innych komisjach PAN i PAU świadczy o jego znaczącym wkładzie w rozwój nauki. Julian Dybiec regularnie prezentował swoje badania na konferencjach naukowych w miastach takich jak Wolfenbttel, Salamanka, Parma, Praga, Wiedeń, Oslo oraz Lille, gdzie dostarczał cennych wglądów w kulturę i historię edukacji.