Nazywa się George Floyd

„Wiesz co - powiedział Floyd. - Nie chcę rządzić światem. Nie chcę panować nad światem. Chcę po prostu dotknąć świata”.25 maja 2020 roku zdarzenie przed sklepem w Minneapolis wstrząsnęło całym światem. George Floyd, czarnoskóry mężczyzna, zginął z rąk białego policjanta Dereka Chauvina. Film zarejestrował jego ostatnie chwile, co wywołało falę protestów na globalną skalę. Za obliczem widniejącym na wielu muralach i nazwiskiem symbolizującym walkę o prawa człowieka, kryje się dramat jednostki ugniecionej pod ciężarem systemowych nierówności.W nagrodzonej Pulitzerem biografii autorstwa Samuelsa i Olorunnipy, przyglądamy się pełnej determinacji walce George'a Floyda o przetrwanie. Autorzy umieszczają jednak jego życie w szerszym kontekście instytucjonalnego rasizmu, który ma swoje korzenie sięgające czasów niewolnictwa. Analizują problem segregacji w szkołach, nadzorowanie społeczności czarnoskórej, skomplikowane mechanizmy systemu więziennictwa oraz trudności związane z uzależnieniami. Dzięki głębokiej i rozległej pracy reporterskiej powstaje obraz USA, w którym człowiek pragnący jedynie swobodnie oddychać, stał się iskrą poruszającą ludzi na całym globie.„Nie mogę oddychać” - wołanie Floyda, które podczas protestów rozbrzmiewało na ulicach wielu państw, prowokuje do refleksji: kim był ten człowiek? Siłą tej książki jest umiejętność przedstawienia go z empatią i pasją. Dzięki temu symbol zamienia się w żywą postać - mężczyznę potężnego ciałem, lecz z pewnymi niepewnościami, który swoim bliskim często wyznawał „kocham cię”. Z biegiem czasu coraz bardziej tracił wiarę w marzenia. Opowieść o życiu George’a Floyda jest kluczem do zrozumienia, jak działa rasizm w Ameryce, jak głęboko sięgają jego korzenie i jakie powoduje spustoszenie. To nie jest zwykła biografia, ale także obraz życia w biedzie, przemocy i wstydzie. To książka, którą należy przeczytać, by pojąć realia kraju, który przez wieki nie spełniał swoich obietnic wobec czarnoskórych obywateli, odbierając im nie tylko możliwości i prawa, ale przede wszystkim szacunek i nadzieję.Agnieszka Graff