Nazwy własne w najnowszej prozie polskiej

Książka skupia się na roli nazw własnych w najnowszej literaturze polskiej, zwłaszcza chrematonimów, które coraz mocniej zaznaczają swoją obecność we współczesnych dziełach literackich. Badania oparte zostały na materiałach pochodzących z twórczości takich pisarzy jak Joanna Bator, Manuela Gretkowska, Ignacy Karpowicz, Monika Szwaja oraz Krzysztof Varga. Celowo wybrano autorów o różnorodnych stylach i poziomach twórczości, aby uzyskać pełniejsze wnioski i analizy. Tworzą oni prozę kierowaną do zróżnicowanej publiczności o rozmaitych gustach czytelniczych, bez względu na płeć.

Jednym z kluczowych zamierzeń badań jest odkrycie warstwy idiolektalnej pisarzy, czyli ich unikalnych sposobów używania nazw własnych. Może to obejmować specyficzne techniki wprowadzania propriów oraz identyfikację pewnych nazw związanych z danym autorem. Analizy przeprowadza się na tle aktualnych tematów takich jak czas, przestrzeń czy konsumpcjonizm, co pozwala poruszyć kwestię istotności współczesnej prozy i jej przyszłego znaczenia. Pytanie o żywotność najnowszych utworów literackich staje się kluczowe, gdy rozważamy, jak na ich odbiór wpłynie obecność licznych, nietrwałych nazw własnych za kilkadziesiąt lat.